Gra Trimino - rodzaje rzeczownika

Tym razem proponuję jako formę ćwiczenia z zakresu określania rodzaju rzeczownika grę "trimino".  Ta odmiana domina wymaga dopasowania 3 pól.
Grę z dowolnego zakresu tematycznego można bardzo szybko utworzyć, wchodząc na stronę http://schule.paul-matthies.de/Trimino.php
Gotowa do wydruku gra wygląda następująco:

Teraz wystarczy wydrukować, najlepiej zalaminować, aby posłużyła nam na dłużej i pociąć. 

Trimino w formie PDF

Świąteczna krzyżówka

Wiem, że tego typu materiałów w sieci jest wiele. Jednak ta krzyżówka jest wyjątkowa, bo przygotowana przez 2 czwartoklasistki na zajęciach wyrównawczych.
Staram się utrwalać wiadomości uczniów na różne sposoby.
Tym razem najpierw powtórzyliśmy zasady pisowni wyrazów związanych ze świętami, uczniowie zapisali je na tablicy, a potem wykorzystali te słowa do stworzenia krzyżówek.

To oryginał:)

A to wersja do wykorzystania na lekcjach (z naniesionymi poprawkami)

PYTANIA:

1. Świeci na choince

2. Na szczycie choinki

3. Kto pomaga Mikołajowi?

4. Ciągną sanie Mikołaja

5. Lepi się go ze śniegu

6. Zimowa bitwa na...

7. Świeci na wigilijnym stole

8. Górka śniegu inaczej

9. Co się zawiesza na choince?

10. Co spada w zimie?

Krzyżówka w wersji PDF (bez pytań)

Lapbook jako forma pracy z lekturą

Ten rok szkolny to w moim życiu zawodowym czas prób, testów i eksperymentów. Tym razem sprawdziłam zastosowanie lapbooków przy omawianiu lektury.
Pomysł oczywiście nie jest mój, więc tym bardziej obawiałam się, jak sobie z tym wyzwaniem poradzimy - ja oraz moi uczniowie.
Najpierw zaproponowałam lapbook jako dodatkową pracę dla chętnych.  Dzieci wykazały spore zainteresowanie taką formą, więc postanowiłam zaangażować wszystkich w robienie lapbooka w ramach utrwalenia wiadomości o lekturze.
Oczywiście, nie wspomniałam uczniom, że to będzie w jakikolwiek sposób związane z nauką. Poprosiłam, aby w swoich pracach zaprezentowali bohaterów, miejsca, w których toczyła się akcja, ciekawsze wydarzenia. Podsunęłam im też pomysł, aby umieścili w lapbooku zagadki związane z utworem.
I w ten sposób przez 2 lekcje dzieciaki były bardzo zajęte wyszukiwaniem informacji w tekście, sprawdzaniem swoich wiadomości. Początkowo konsultowali jeszcze ze mną niektóre problemy, ale później dyskutowali już tylko między sobą. Okazało się, że nawet słabsi uczniowie nabyli sporą wiedzę na temat omawianej lektury.
Inne korzyści z takiej pracy?
Uczniowie są tak zaangażowani w prace, że w klasie panuje spokój i, o dziwo, cisza. Owszem, są jakieś rozmowy, ale szeptem.

Karta pracy - "Latarnik" Henryk Sienkiewicz

Karty pracy - "Opowieści z Narnii"

Karta pracy - sylaby

Karta powstała w oparciu o notatkę tworzoną z klasą czwartą w czasie lekcji na tablicy. Wykorzystałam tu użytą już wcześniej na lekcjach fonetyki symbolikę ikonek: chłopcy to spółgłoski,a dziewczynki to samogłoski. Uczniowie sami doszli do wniosku, że jeżeli obok siebie stoi kilku "chłopców" to lepiej ich rozdzielić, bo może być awantura:)

Czym zastąpić ocenę? Pieczątką!

Ocenianie jest nieodłącznym elementem naszej pracy. Jednak nie zawsze podjęcie decyzji o ocenie jest łatwe. Tymczasem uczniom i ich rodzicom potrzebna jest informacja zwrotna. Pisanie "listów miłosnych" (tak nazywam z uczniami moje informacje pisane do nich pod wypracowaniami) zajmuje sporo czasu.
W jednym z wcześniejszych postów wspominałam o tabelkach na plusy i minusy za krótkie prace oraz aktywność. Jednak zamiast plusów (które łatwo "podrobić") daję pieczątkę.
I właśnie parę słów o tych pieczątkach postanowiłam napisać.
Do poszukiwania innych sposobów na szybką informację zwrotną zmusiły mnie dwa czynniki:
- bardzo duża ilość uczniów (przypominam, że jestem polonistką:)
- koszmarny charakter pisma (zwłaszcza, gdy piszę szybko)
Wydawnictwa oferują różne naklejki motywujące, które niestety są płatne, a szybko się wyczerpują. Można także samodzielnie wykonać wklejki, ale wymaga to już większego nakładu pracy. I też, niestety, po jakimś czasie nam się skończą.
A pieczątka jest inwestycją na dłużej.
Obecnie na rynku można znaleźć ogromny wybór różnych stempelków. Niestety - do większości z nich mają także dostęp nasi uczniowie. Z tego względu unikam tak popularnych mazaków, które z jednej strony mają pieczątki emotikonek.
Zaprezentuję trzy stempelki, które zdobyłam i dla których znalazłam zastosowanie w uczniowskich zeszytach.

1. "kciuk w górę/dół" - mały stempelek, który zakupiłam okazyjnie w Empiku (lokowanie produktu w tym poście jest nieuniknione)
Wykorzystuję go przy krótkich wypowiedziach, ćwiczeniach oraz aktywności. Dobrze zrobione zadanie - "kciuk w górę", brak zadania - "kciuk w dół". Zasady przeliczania pieczątek na oceny ustalam z uczniami na początku roku szkolnego





2. "serduszko" - urokliwy stempelek z przeznaczeniem do scrapbooking'u. Zakupiony w Action za bardzo małą kwotę:)
Pieczątka dla uczniów, którzy starali się, przyłożyli się, ale może jeszcze nie do końca idealnie zrobili zadanie. Pod pieczątką wystarczy dopisać, co uczeń musi poprawić.





3. "Perfect!"" - stempel zakupiony także w Action.
Treść mówi sama za siebie! Nic dodać, nic ująć, a feedback dla dziecka i rodziców idealny:) I bardziej czytelny, niż moje pismo (chociaż nieco "boli" mnie ten język angielski😁)

W najbliższym  czasie mam zamiar opracować sobie jeszcze pieczątkę zawierającą więcej treści. Taką możliwość daje zestaw do robienia własnych pieczątek. Zakupiłam taki kiedyś w "Aldi", ale widziałam także w sieci "Tedi".

Środki stylistyczne na kartach SNOTES

Już w jednym z wcześniejszych postów opisywałam wykorzystanie kart stworzonych na stronie snotes.com.
Tym razem wykorzystałam je do pracy ze środkami stylistycznymi. Podstawą był wiersz Anny Kamieńskiej "Książka" (podręcznik GWO klasa 4 str. 99).
Na kartach umieściłam wybrane cytaty będące środkami stylistycznymi.
Uczniowie mieli odczytać ukryte wyrazy i znaleźć je w tekście.
Wyszukane fragmenty zapisywaliśmy w zeszycie, omawiając od razu dany środek stylistyczny.
Chociaż kart jest tylko 5, na poziomie klasy czwartej warto przeznaczyć na tę pracę 2 godziny lekcyjne.

1. EPITET - "moja miła, niema książka"

2. PORÓWNANIE - "smutne jak jesienne grządki"

3. PYTANIE RETORYCZNE - "Jak to wszystko w niej drzemało?"

4. UOSOBIENIE - "książka [...] o czym mówić nie ma"

5. WYLICZENIE - "O przygodach, awanturach [...] ptakach, kwiatach..."

Karta pracy - "Opowieść wigilijna" Karol Dickens

Karta w wersji PDF

Karty pracy - "Felix, Net i Nika"

Karty w wersji PDF

Karta pracy - recenzja

Jak przygotować teatr cieni?

Teatr cieni jest jedną z najbardziej lubianych przeze mnie form scenicznych. Pozwala na dość szybkie przygotowanie, nie są potrzebne specjalne kostiumy ani rekwizyty i uczniowie mniej się stresują występem, bo od widowni oddziela ich płótno.

Co jest potrzebne, aby w ogóle myśleć o tego typu spektaklu?

1. Duuuuże białe płótno (ja mam zszyte 3 prześcieradła: 2x140 cm szer. + 220 cm szer. - w środku największe, a mniejsze po bokach, dzieki czemu linie zszycia nie rzucają się aż tak w oczy w czasie spektaklu)

2. Coś, do czego da się tak duże płótno przymocować - u nas przypinamy je do dużych i ciężkich parawanów, dzięki czemu można materiał rozciągnąć bez obawy, że konstrukcja się przewróci

3. Źródło światła - w pierwszym moim tego typu spektaklu była to zwykła lampka biurkowa, do której wkręciłam bardzo mocną żarówkę. Minus tego oświetlenia jest taki, że na środku światło jest bardzo mocne, a im dalej na bok - tym ciemniej. Obecnie funkcję "podświetlacza" pełni projektor, dzięki czemu mogę robić teatr na wyświetlonych obrazach, wyciemniać scenę lub po prostu podświetlać bez dodatkowych efektów

4. Odpowiednio zaciemnione pomieszczenie - niestety, słońce potrafi pokrzyżować plany przy najlepszym tego typu spektaklu

5. Pomysł na scenariusz - jest bardzo ważny, bo akcja nie może być zbyt skomplikowana, a ilość aktorów na scenie jest bardzo ograniczona (m. in. ze względu na wielkość płótna)

6. Dobrze dobrana i budująca nastrój muzyka - teatr cieni pozwala na uniknięcie nauki tekstu, ale czymś trzeba to zastąpić. Dobieramy więc ścieżki dźwiękowe w zależności od tego, jaki chcemy osiągnąć nastrój sceny, jak wzmocnić lub wyciszyć akcję. O ile nie jest to konieczne, odradzam piosenki, choć utwór z pięknym tekstem, pasującym do wymowy spektaklu, może być świetnym zwieńczeniem całości.

7. Wyobraźnia - jest bardzo potrzebna, bo większość czasu spędza się po stronie aktora, nie widza i trzeba sobie wyobrazić, jak to będzie wyglądało dla odbiorców. Dobrym sposobem jest robienie zdjęć lub nagrywanie filmików w czasie prób, aby pokazać uczniom, jak to wygląda - łatwiej wtedy skorygować błędy w grze czy ustawieniu na scenie

Najtrudniejsze jest wyćwiczenie z uczniami odpowiedniego ruchu, uświadomienie im, że nawet nieuczesane dobrze włosy będą na cieniu widoczne.
Zawsze zaczynam od prób bez płótna, żeby mniej więcej rozmieścić aktorów na scenie. Ustalamy gesty, kroki, odległość od ekranu.
Gdy już każdy w miarę wie, o co chodzi, zaczynamy próby z płótnem.
Przede wszystkim zwracam uwagę dzieciom, aby cały czas obserwowały swój cień - jak widzą, że "ucina" im głowę - muszą stanąć bliżej płótna.  O dziwo - największy problem z tym mają niskie dzieci, bo wydaje im się, że niemożliwe jest, aby się "nie zmieściły" w świetle. Wyżsi bardziej się kontrolują.
Co ważne - w czasie prób cały czas pracujemy na podkładach i obrazach (o ile je wyświetlamy). To ułatwia aktorom odnalezienie się w czasie i przestrzeni.
Jako przykład przygotowanego przeze mnie w ten sposób spektaklu - JASEŁKA

Alternatywy dla Story Cubes

Ostatnio zafascynowały mnie kostki Story Cubes i czynię starania, aby je zakupić dla szkoły. Jednak nie byłabym sobą, gdybym nie spróbowała tych dość drogich, niestety, pomocy zastąpić czymś tańszym. Na razie mogę zaproponować 2 rozwiązania.

1. W sklepie wypatrzyłam grę "Moim zdaniem". 

Proponuje ona kilka wersji zabawy, między innymi budowanie zdań z wykorzystaniem wylosowanych obrazków. I tu wystarczy drobna modyfikacja zasad, aby uzyskać efekt słynnych kostek.

Obrazki (jest ich aż 84 i są dwa komplety - jeden "wycięty", a drugi na planszach, ale zawsze można pociąć:) podzieliłam na grupy tematyczne:

- osoby

- zawody/sportowcy

- zwierzęta

- jedzenie

- różne

Z każdej grupy kart uczniowie losowali po jednej, tylko z kategorii "różne" - dwie. Mogli dokonać wymiany jednej karty, ale w obrębie tej samej kategorii

W oparciu o wylosowane obrazki mieli za zadanie napisać krótką historyjkę. Oto efekty (przed poprawą, stąd liczne błędy)

Zaletą tej gry są:

- wykonanie (kolorowe, twarde tekturki)

- ilość kart

- cena (zapłaciłam 21 PLN)

2. Samodzielnie przygotowałam karty w oparciu o proste ikonki. Stworzyłam kilka kategorii:

- osoby

- miejsca

- emocje

- przedmioty

- zwierzęta

Karty zalaminowałam, aby mogły dłużej służyć. Z każdej kategorii uczeń będzie mógł wylosować 2 obrazki i w oparciu o nie napisać np. opowiadanie, baśń. Ponieważ z tymi kartami planuję pracę indywidualną, opracowałam jeszcze dodatkową"ściągę" dla mnie, abym wiedziała, jakie obrazki do wykorzystania miał dany uczeń.  Po prostu w trakcie losowania będzie "odhaczał" na karcie.

Karta do zaznaczania w wersji PDF tutaj

Dlaczego warto prowadzić blog?

To pytanie jeszcze jakiś czas temu zaliczyłabym do bardzo trudnych. Sama nie wiedziałam, czy warto.
Jednak dzisiaj już jestem w 100 procentach przekonana, że to ma sens. Dlaczego?
Przede wszystkim mam ogromną satysfakcję z tego, że moimi doświadczeniami mogę dzielić się z innymi nauczycielami.
Drugi powód jest już bardziej przyziemny - zawsze mam dostęp do potrzebnych mi materiałów (o ile w sali jest Internet), co przy moim wrodzonym zapominalstwie jest bardzo przydatne:)
Jednak teraz najważniejszy dla mnie powód - dzięki mojemu blogowi poznałam wielu wspaniałych ludzi, którzy nie tylko stali się dla mnie inspiracją, ale także siłą napędową do dalszego działania. To ich wsparcie i dobre słowa sprawiły, że o swoich doświadczeniach postanowiłam się podzielić nie tylko tutaj, ale także na Facebook'u i to na żywo:)
To nagranie dla mnie na zawsze będzie wspaniałą pamiątką, a mam nadzieję, że dla osób, które tu zajrzą - inspiracją do podjęcia własnych działań.
Blogosfera przy kawie w grupie Digitalni i kreatywni nauczyciele

Padlet lekturowy dla klas 4 - 7

Mój padlet

Wykorzystanie "doodle" na języku polskim

Coraz bardziej wciągam się w rysowanie, ale poszukuję różnych sposobów wykorzystania rysunków - nie tylko w kartach pracy.
Ostatnio sprawdzam możliwości wykorzystania tzw. doodle. Na facebook'owej stronie "Maja Mark - polski w rysunkach" można odnaleźć opracowany w ten sposób "Gang przypadków". Podsunięty tam pomysł wykorzystałam ostatnio na lekcjach i z przyjemnością obserwowałam, jak uczniowie angażują się w tworzenie własnej wersji w/w gangu. Co więcej - już następnego dnia nie mieli większych problemów z wymienieniem nazw przypadków.
Ta sama lekcja, ten sam temat, a wygląd "gangu"  nieco inny (i to nie tylko kwestia tablicy:)

Tutaj wykonanie jest moje, ale szczegóły wyglądu podawali uczniowie na zasadzie swoich skojarzeń.

Natomiast na moich lekcjach "doodle" znalazły już inne zastosowanie.
Uczniowie otrzymują kartkę papieru A4 i najpierw rysują swoje wersje "kciuków", ale już na tym etapie muszą zastanowić się, jak je przedstawić, aby potem można było ułożyć do rysunku jakąś historyjkę - opowiadanie. W ten sposób tworzą plan opowiadania na etapie rysowania postaci i ewentualnych dodatkowych elementów.
Po wykonaniu rysunku na drugiej stronie kartki piszą opowiadanie z dialogiem, które ma być dopasowane do wymyślonych wcześniej postaci.
I tak powstały historie o rodzinie Dudlów (pisownia uczniów), muzykach i wiele innych opowieści. Sama byłam zaskoczona zaangażowaniem uczniów w tę pracę. I muszę przyznać, że wymyślone przez nich opowiadania są całkiem dobre. A nie mieli zbyt wiele czasu na pisanie, ponieważ na wykonanie obu zadań mieli tylko 45 minut.
A tu przykład jednej z prac. Od razu zaznaczam, że skan wykonałam jeszcze przed jej poprawieniem:)

O rodzinie wyrazów w klasie 4

Słowotwórstwo jest zagadnieniem różnie odbieranym przez uczniów. Większość radzi sobie całkiem nieźle, ale pojęcie rodziny wyrazów zawsze sprawia im problem. Mylące okazuje się tu być słowo "rodzina". Tymczasem to pojęcie należy wprowadzić już na poziomie klasy 4.
Zastanawiając się, jak w prosty i przyjemy sposób przybliżyć dzieciom ten temat, postanowiłam wypróbować https://www.mystorybook.com/. Bardzo prosta w obsłudze aplikacja, która pozwala korzystać ze swoich zasobów obrazów i ikon, ale można również wprowadzać własne ilustracje.
Tym razem oparłam się tylko na zasobach aplikacji.
I tak powstała prosta w formie książeczka

Założenie książeczki jest takie, aby wspólnie z dziećmi wyszukać wszystkie wyrazy pochodzące od słowa "kwiat", wypisać je, porównać, znaleźć tę wspólną część. Dodatkowo książeczkę można "doilustrować".

Karta pracy - wypowiedzenia

Na tej karcie wraz z uczniami należy uzupełnić informacje dotyczące cech charakterystycznych poszczególnych rodzajów wypowiedzeń.

Karta w wersji PDF tutaj

Karta pracy - związki wyrazowe

Karta służy do wspólnego wypełnienia wraz z uczniami na lekcji dotyczącej tego zagadnienia

Karta w wersji PDF tutaj

Karty do gry planszowej - fonetyka

Pierwszy zestaw kart przygotowany z myślą o czwartoklasistach, ale może się przydać do powtórek w klasach starszych lub na zajęciach dydaktyczno - wyrównawczych. Link do pobrania kart pod postem zawierającym grę tutaj
Przypominam - karty niebieskie z założenia zawierają pytania prostsze, za mniejszą liczbę punktów. Karty żółte są trudniejsze:)

Co to jest głoska?	Co to jest litera?	Wymień 3 samogłoski
Wymień 3 spółgłoski	Ile liter jest w wyrazie maruda?	Ile głosek jest w wyrazie maruda?
Ile sylab jest w wyrazie maruda?	Czy b jest samogłoską?	Czy ą jest spółgłoską?
Czy e jest samogłoską?	Czy w jest spółgłoską?	Podaj dowolny wyraz jednosylabowy.

Jak dzielimy głoski? Podaj przynajmniej 2 podziały.	Co to jest dwuznak?	Co to jest sylaba?
Ile głosek jest w wyrazie grzybobranie	Ile głosek jest w wyrazie zatrzęsienie?	Ile głosek jest w wyrazie przyrodnik?
Podaj przykład wyrazu trzysylabowego?	Podaj przykład głoski dźwięcznej	Podaj przykład głoski nosowej
Podaj przykład głoski miękkiej	Podaj przykład głoski bezdźwięcznej	Podaj przykład głoski twardej.

Jak powstają głoski dźwięczne?	Jak powstają głoski nosowe?	Jak powstają głoski miekkie?
Jak powstają głoski twarde?	Jak powstają głoski ustne?	Jak powstają głoski bezdźwięczne?
Podziel na sylaby wyraz przedstawicielka	Podziel na sylaby wyraz trzeszczenie	Czy w wyrazie miasto samogłoska „i” jest oddzielną głoską? Wyjaśnij swoją odpowiedź.
Czy w wyrazie miska samogłoska „i” jest oddzielną głoską? Wyjaśnij swoją odpowiedź.	Wymień wszystkie samogłoski	Wymień wszystkie głoski nosowe